حجتالاسلام و المسلمین محسن محسنی در گفت وگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری با اشاره به ایام پیاده روی اربعین حسینی اظهار داشت: شرکت در این حرکت بی نظیر، فرآیندی است که انسان را به «تنظیمات کارخانهای» و وضعیت اولیه فطرتش بازمیگرداند تا بتواند با چشمانی بیناتر و ذهنی پاکتر، حقیقت را شناسایی کند.
بازگشت به فطرت؛ پیششرط شناخت امام و حقیقت
کارشناس دینی شهرستان آمل با اشاره به اهمیت «خوشفهمی» و سلامت ذهنی در شناخت حق، داستانی از دوران پیامبر اکرم (ص) نقل کرد که در آن، سه پیرمرد یمنی تنها با تکیه بر سلامت فطرت و نوعی کشش درونی، بدون هیچ نشانی ظاهری، حضرت امیرالمؤمنین علی (ع) را به عنوان جانشین رسولالله (ص) شناسایی کردند.
وی با تحلیل این واقعه تصریح کرد: زمانی که انسان به تنظیمات اولیه و فطرت خود بازگردد، ذهنش به گونهای عمل میکند که امام خود را میشناسد و عاطفهای عمیق و صادقانه نسبت به ولیّ خدا پیدا میکند. این «خوشفهمی» زمانی حاصل میشود که ذهن از لایههای تیره گناه و lایههای مخدوش ابلیس پاک شود؛ زیرا فطرت پاک، هیچگاه در شناخت حق دچار تردید نمیشود.
گناه؛ زنجیری برای تخریب ذهن و تسلیم در برابر ابلیس
مبلّغ شهرستان آمل در تحلیل رابطه گناه و سلامت تفکر اظهار داشت: آنچه ذهن انسان را سیاه کرده و واقعیتها را مخدوش مینمایاند، گناهان است. ابلیس در پاسخ به این پرسش که چگونه بر انسان مسلط میشود، اذعان داشت که اولین قدم، سوق دادن انسان به سوی اولین گناه است؛ چرا که پس از آن، انسان برای توجیه خطای خود، شروع به تحریف واقعیتها میکند و ذهن او دیگر درست کار نمیکند.
وی افزود: گناه باعث میشود انسان در یک چرخه از توجیهات غلط گرفتار شود و مقاومت ذهنیاش در برابر وسوسهها از بین برود. در واقع، گناه نه تنها یک خطا، بلکه یک «تخریب ذهنی» است که انسان را از درک حقیقت دور میکند.
اربعین؛ مسیر توبه، استغفار و رهایی از تیره تاری گناه
حجتالاسلام محسن محسنی با اشاره به آثار تطهیری پیادهروی اربعین، تصریح کرد: اولین قدم در مسیر حرم اباعبدالله الحسین (ع)، نقطه آغاز بخشش گناهان است. هر قدمی که زائر برمیدارد، او را نورانیتر و مقدستر میکند تا در نهایت با ذهنی آزاد و قلبی پاک به حرم برسد.
وی گفت: مسیر اربعین، بزرگترین مدرسه توبه و استغفار است. در این مسیر، انسان زشتی گناهانش را میبیند و در آغوش مهربانی خدا و امام حسین(ع)، پشیمانی عمیقی را تجربه میکند. وی با اشاره به مفاهیم روحی زیارت، خاطرنشان کرد: هر کس از حرم امام حسین(ع) خارج شود، گویی زندگیاش از نو آغاز شده است؛ همانطور که در روایات آمده «فاستأنف العمل»، یعنی زندگی تازهای را با صفحهای سفید آغاز کن.
نورانیت چهرهها و شور جمعی؛ تجلی عشق در اربعین
مبلّغ شهرستان آمل با اشاره به صحنههای بازگشت زائران از اربعین، اظهار داشت: نورانیت چهرههای زائران و شور و شوقی که در چهرههای آنان و حتی در چهره کسانی که به استقبال زائران میروند دیده میشود، گواه بر تحول روحی عمیقی است که در این سفر رخ میدهد.
وی افزود: این حجم از عشق و ایثار، از سوی زائرانی که میلیونها کیلومتر راه میپیامند و کسانی که با تمام وجود برای پذیرایی از آنان تلاش میکنند، نشاندهنده یک پیوند آسمانی است. ایشان تأکید کرد: این شور و شوق، نتیجه مستقیم پاکسازی روح در مسیر اربعین است و هر کس که این مسیر را طی کند، جلا و درخشش عجیبی در اندیشه و رفتار خود احساس خواهد کرد.
اربعین؛ فرصتی برای هر کسی که میخواهد دوباره متولد شود
محسن محسنی تأکید کرد: اربعین فرصتی است برای هر کسی که میخواهد از بنبستهای ذهنی رها شود و دوباره به خدا و امامش نزدیک گردد. وی خاطرنشان کرد: اگرچه حضور در اربعین یک موهبت است، اما روح این حرکت در «عشق» است؛ عشقی که میتواند حتی کسانی را که نتوانستهاند به صورت فیزیکی حضور یابند، اما با قلبشان با این حرکت همراه هستند، تحت تأثیر قرار دهد. این حرکت عظیم، در واقع دعوت به یک «تولد دوباره» است تا انسان با ذهنی باز و قلبی پاک، مسیر بندگی و حقیقت را در پیش بگیره.
عاق پیامبر شدن؛ پیامد غیبت از کربلا
وی با هشدار نسبت به بیاعتنایی به این میعادگاه جهانی، اظهار داشت: حضور در اربعین تنها یک توصیه اخلاقی نیست، بلکه یک مسئولیت ایمانی است. هر مؤمنی که توانایی حضور در این مسیر را دارد و از سر بیاعتنایی غیبت میکند، در حقیقت در معرض توبیخ شدید الهی و پیامبر اکرم (ص) قرار میگیرد.
کارشناس دینی شهرستان آمل با استناد به آموزههای امام صادق (ع)، تصریح کرد: در روایات آمده است که غیبت طولانی از زیارت کربلا (بیش از سه سال)، میتواند منجر به این شود که انسان «عاق پیامبر» شود. وی با طرح این پرسش بنیادین که «آیا کسی که عاق پدر و مادرش شده باشد خوشبخت میشود؟»، خاطرنشان کرد: وقتی عاق والدین در دنیا دچار بدبختی میشود، تکلیف کسی که در پیشگاه رسولالله (ص) به دلیل بیاعتنایی به زیارت سیدالشهدا (ع) «عاق» تلقی شود، بسیار سنگینتر است.
مبلّغ شهرستان آمل با اشاره به توصیههای امام صادق (ع) درباره دفعات زیارت، افزود: ایشان توصیه فرمودهاند که اگر کسی فقیر و ندار باشد، سالی یکبار و اگر توانمندی مالی داشته باشد، سالی دوبار به زیارت کربلا برود. این نشان میدهد که زیارت، یک برنامه منظم زندگی برای مؤمن است و نباید از دایره توجهات خارج شود.
اربعین، برافراشتن بیرق جهانی امام حسین (ع)
حجتالاسلام محسن محسنی با تبیین ابعاد استراتژیک و جهانی اربعین، اظهار داشت: امروز در اربعین، بیرقی جهانی در حال برافراشتن است که عظمت آن از هر گوشه دنیا دیده میشود. این حرکت عظیم، فراتر از یک مراسم مذهبی، یک «اعلان جهانی» است و هر کسی که ذرهای محبت به امام حسین (ع) در قلب دارد، نمیتواند در برابر این فراخوان بیتفاوت بماند.
وی با تشبیهی تکاندهنده افزود: اگر کسی از ما بخواهد برای برپایی یک موکب کوچک کمک کنیم، قطعاً یاری میرسانیم؛ حال تصور شود بیرق جهانی امام حسین (ع) در حال برافراشتن است و از ما میخواهند که طناب این بیرق را بکشیم و در برپایی آن کمک کنیم؛ آیا میتوانیم بگوییم «به من چه»؟ اربعین، فرصتی است تا هر فرد مؤمنی، سهم خود را در این عظمت جهانی ایفا کند و در پیشگاه خدا و پیامبر، پاسخگو باشد.
اربعین؛ پاسخ به دعوت رسولالله (ص)
مبلّغ شهرستان آمل تأکید کرد: حضور در اربعین، پاسخی است به دعوت پیامبر اکرم (ص) و اهلبیت (ع). بسیاری از افراد باادب و معرفت، از اینکه نتوانند در این مسیر باشند، دچار اضطراب میشوند و میپرسند: «اگر نروم، جواب پیامبر را چه بدهم؟». اربعین به دلیل جمعیت عظیم و اثر جهانیاش، بهترین موقعیت برای ابراز محبت به اباعبدالله الحسین (ع) است. هر قدم در این مسیر، نه تنها ثواب زیارت دارد، بلکه گامی است در جهت حمایت از دین خدا و کمک به تداوم راه حق در جهان. بنابراین، غیبت از اربعین از سر بیاعتنایی، پذیرفته نیست و هر مؤمنی باید تلاش کند تا با هر توفیقی که مقدور است، در این میعادگاه حضور یابد تا از توبیخ و حسرت در پیشگاه رسول خدا (ص) رهایی یابد.
اربعین، عبادتگاه بزرگ برای بازیابی آرامش و تجدید ایمان است
حجتالاسلام و المسلمین محسن محسنی گفت: این حرکت عظیم، فراتر از یک مراسم مذهبی، فرصتی برای رهایی از استرسهای ذهنی و بازگشت به آرامشی است که تنها در سایه محبت برتر و امنیت الهی یافت میشود.
کارشناس دینی شهرستان آمل با تحلیل رابطه میان ایمان و روان انسان، تصریح کرد: در ادبیات روحی، «ایمان» را میتوان به معنای «احساس امنیت» دانست. هر نوع استرسی در زندگی، ذهن انسان را قفل میکند، اما هر نوع آرامشی، گشایش در تفکر ایجاد میکند. وی افزود: آرامشی که زائر در کنار محبت برتر اباعبدالله الحسین(ع) و در محیط امنیتی-معنوی اربعین تجربه میکند، باعث میشود گرههای ذهنی او باز شده و دوباره توانایی تفکر درست و تحلیل واقعیت را به دست آورد.
وی با اشاره به روایاتی که محبت اهلبیت (ع) را عامل تجدید و تقویت ایمان میدانند، خاطرنشان کرد: در اربعین، انسان تجربهای عمیق از این امنیت و ایمان پیدا میکند که منجر به باز شدن گشودگی ذهنی و روحی او میشود.
پیادهروی؛ عبادتی برتر از تکالیف فیزیکی
مبلّغ شهرستان آمل با اشاره به جایگاه ویژهی حرکت بدنی در مسیر زیارت، اظهار داشت: در روایات آمده است که «هیچ عبادتی مانند پیادهروی نیست». وی با مقایسه این حرکت با عباداتی چون سجده، رکوع و روزه که جنبههای فیزیکی مشخصی دارند، تصریح کرد: پیادهروی به قصد زیارت، بهویژه وقتی به سوی حرم امام حسین(ع) باشد، به دلیل اجتماع عشق، رنج و تکرار ذکر، به عبادتی برتر تبدیل میشود که هیچ اثری نمیتواند جایگزین آن گردد.
وی افزود: این عبادت برتر، مستقیماً بر ایمان اثر میگذارد و باعث میشود انسان در حالی از اضطراب و ناامیدی خارج شده و به آرامش درونی دست یابد که در هیچ جای دیگر جهان تجربه نمیشود.
تکثر تجربیات معنوی؛ از هیجان مسیر عموم تا سکوت «مسیر علما»
حجتالاسلام محسن محسنی با تحلیل تفاوت مسیرهای پیادهروی، خاطرنشان کرد: در اربعین، هر انسانی بر اساس ظرفیت روحی خود، تجربهای متفاوت دارد. برخی از زائران، هیجان مسیرهای شلوغ، صدای بلندگوها و نوحهها را میپسندند و همین شور و حال، بر آنها مؤثرتر است. اما در مقابل، مسیرهایی مانند «مسیر علما» وجود دارد که با سکوت، صدای جاری شدن آب و فرصتهای تفکر گره خورده است.
وی تأکید کرد: این تفاوتها، نشاندهنده تکثر نیازهای روحی انسانهاست. برخی به دنبال تخلیه هیجانی هستند و برخی به دنبال تفکر و خلوت. هر دو مسیر، در نهایت به یک هدف ختم میشوند و هر دو، ابزاری برای رسیدن به امام حسین (ع) هستند.
دلسوزی برای غایبان و هشدار به «فرصتسوزان»
مبلّغ شهرستان آمل در مورد کسانی که به هر دلیل نمیتوانند در اربعین حضور یابند، اظهار داشت: ما باید دلهای کسانی را که مشتاق هستند، اما امکان حضور ندارند، به زیارت ببریم. حتی «دلشکستگی» زائرانی که نمیتوانند بروند، در پیشگاه خداوند ثواب بسیاری دارد و چه بسا بهرهمندی آنها از این حسرت، بیشتر از کسانی باشد که حضور یافتهاند.
وی با لحنی هشداردهنده افزود: در مقابل، کسانی که توانایی حضور دارند یا میتوانند دیگران را به زیارت ببرند اما از این فرصت غافل شدهاند، باید بترسند. وی تأکید کرد: غفلت از این نعمت بزرگ، خطرناک است و نباید اجازه داد این فرصتهای طلایی برای رشد روحی و معنوی از دست برود.
مسئولیت در برابر «نعمت ولایت»؛ پیوند خوف و شوق
حجت الاسلام و المسلمین محسن محسنی با اشاره به توازن میان «خوف» و «شوق»، تصریح کرد: اگرچه اربعین فضای محبت و شوق است، اما نباید از یاد برد که محبت اهلبیت (ع) بزرگترین «نعمت» است و هر نعمتی، مسئولیت به همراه دارد.
وی با اشاره به آیه «ثمّ لَتُسْأَلُنَّ یَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِیمِ»، خاطرنشان کرد: در روز قیامت، از ما درباره این نعمت بزرگ (ولایت و محبت اهلبیت) سؤال خواهد شد. بنابراین، ما باید اربعین را هم از روی شوق و عشق، و هم از روی «خوف» و احساس مسئولیت گرامی بداریم. کسی که از این محبت بهرهمند شده و در کنار امامش بوده است، در مقابل خدا مسئول است که چه کرد و چگونه از این نعمت در مسیر هدایت دیگران استفاده نمود.
نظر شما